Rozdział 23

Jechaliśmy w ciszy do Agencji. Droga, jak mówił Scott nie była tak skomplikowana. Trzeba było wyjechać 10km z miasta i skręcić w lewą stronę. Jechało się wtedy prosto i dojeżdżało do "Serwisu Samochodowego". Był to na prawdę duży "serwis". Przed bramą Scott wpisał kod i ona się otworzyła. Wjechaliśmy  do podziemnego tunelu. Gdy wysiedliśmy zauważyłam windę. Skierowałam się do niej.
- Muszę porozmawiać z Nicole. - w końcu się odezwałam.
- Pewnie.. - odpowiedział cicho. Krępowała go ta sytuacja. Nie dało się nie zauważyć. Staliśmy w windzie a On wcisnął przycisk "A-D" i "04-08". Nie rozumiałam, więc spojrzałam na niego pytająco.
- Należysz do grupy "A-D" i masz numer między 04 a 08 czyli 06. Co Ty broszury nie przeczytałaś ? - zapytał.
- Cholera...
- Co ?
- Nic.. - wtedy przypomniałam sobie o broszurze, którą dała mi Nicole. Wjechaliśmy na piętro.
- Idziesz do swojego pokoju zostawić rzeczy? - znów zapytał.
- Mogę, tylko pokaż mi gdzie to jest bo jeszcze się nie orientuje. - i wtedy chłopak pokazał mi drogę. Uwielbiałam przebywać w tym  pokoju, choć byłam w nim tylko raz. Zostawiłam w nim torbę i kurtkę i poszłam do łazienki. Odświeżyłam twarz, bo bardzo tego potrzebowałam. Nie wiedziałam co myśleć o Scott'cie po ostatnim incydencie. Jak już mówiłam, coś się zmieniło.. Po wyjściu z łazienki nie wiedziałam co robić. Wtedy ktoś delikatnie zapukał w drzwi.
- Proszę. - powiedziałam nie pewnie.
- Mogę ?
- O, cześć Jake. Jasne, wchodź. - pokazałam mu gestem dłoni aby usiadł na łóżko.
- Jak tam u Ciebie ? Wszystko bardzo przeżywasz, prawda? - zapytał zatroskany.
- Nie jest tak źle. Nie spodziewałam się czegoś takiego w moim życiu. No ale jakoś jest heh. - próbowałam się uśmiechnąć lecz jakoś mi to dziwnie wyszło.
- Tak, masz rację. Szybko się to potoczyło. Scott mi powiedział, że chciałaś się widzieć z Nicole. Jest u siebie. Zaprowadzić Cię?
- Jakbyś mógł. - i wyszliśmy z pokoju. Poszliśmy w ciszy do windy i pojechaliśmy na górę. Chłopak pokazał mi drzwi więc zapukałam. Usłyszałam "Proszę" i weszłam.
- No w końcu. Witaj Lucy. Co tam u Ciebie ? Wszystko w porządku ? - zapytała kobieta. Była ubrana normalnie. W ciemne jeansy i kremową koszulę, przepasaną cienkim paskiem. Na nogach miała czarne buty na koturnie. I tak wyglądała bardzo ładnie.
- Cześć.. No na razie jest OK. Chciałabym abyś porozmawiała z moim ojcem. Chcę by wiedział. - powiedziałam siadając na krześle, które pokazała mi Nicole.
- Tak, to dobry pomysł. Przeczytałaś broszurę ?
- Ups, zapomniałam..
- Dobra, nic nie szkodzi. Zaraz Jake zapozna Cię z kolegami z grupy. Tak jakoś wyszło, że masz samych facetów w grupie, heh. A to jak z tym spotkaniem ?
- Proponuję dzisiaj. Kolacja u mnie. Będziesz o 20 ?
- OK, pasuje mi. A mam jeszcze jedno pytanie. Wypłaty chcesz 10 dnia miesiąca czy 24 ? - spytała pijąc kawę.
- Wypłatę ? - spytałam zdziwiona.
- No wypłatę, cholera czemu nie przeczytałaś broszury.  Jesteś początkująca więc zarabiasz 2300$ na miesiąc.
- Dolców ?!
- Tak. Jakiś problem ? Chcesz euro czy coś ..
- Nie no dobra. Ja nic nie mówię. -przerwałam jej zadowolona.
Nicole podeszła do jednej z szafek i wyciągnęła z niej niebieskie pudełko.
- Co to  ?  - spytałam.
- Bransoletka. Pozwala mi wiedzieć  i chłopakom z zespołu, gdzie jesteś i możesz się z każdym z nas kontaktować. - podała mi ją. Była nie za duża ale ładna. Nie dało się zauważyć, że to komunikator. Nicole pokazała mi jak się nią posługiwać.
- Masz ją nosić zawsze. Możesz się nawet w niej kąpać, jest wodoodporna. - dodała.
- No OK. - odpowiedziałam. Zaczęłam się nią bawić. Było wypisane 6 imion : Louis, Jake, Shawn, Logan, Scott, Nicole.
- To chłopaki z twojego zespołu. Dwóch znasz, chodź poznasz resztę. - powiedziała kobieta, gdy zobaczyła, że czytam imiona. Wstaliśmy i udaliśmy się do windy. Czułam, że to początek czegoś nowego.

_______________________________________

to znowu ja :D 

troszkę zmieniłam wystrój bloga, 

ale mam nadzieję że się podoba ;**

CmoOok <3

LINK